Zaburzenia TIMu (Ermak, streszczenie)

Zaawansowane, alternatywne bądź niepewne teorie
Regulamin forum
UWAGA! To nie jest forum ekspertów. Każdy użytkownik ma prawo do swojego zdania i innego spojrzenia na zagadnienie.
ODPOWIEDZ
Awatar użytkownika
carlos
α
Posty: 2460
Rejestracja: środa 03 cze 2009, 20:36
Socjotyp: SEI
Lokalizacja: Warszawa
Kontakt:

Zaburzenia TIMu (Ermak, streszczenie)

Post autor: carlos » poniedziałek 13 paź 2014, 08:41

W. Ermak.: Zaburzenia TIMu psychiki

1. Wstęp

Chicałoby się, aby psychika każdego człowieka pasowała idealnie do jednego z modeli socjonicznych (TIMu - inaczej socjotypu). W praktyce często ludzka psychika jest zniekształcona. Chodzi tu głównie o przypadki, w których człowiek we wczesnym etapie swojego rozwoju (do ~22 r.ż.) nie ma możliwości ćwiczenia wszystkich swoich funkcji, lub jest zmuszony przez otoczenie do funkcjonowania na jakichś określonych. Takie nieużywanie określonych funkcji może być np. wynikiem trzymania dziecka pod kloszem i chronienia go od wszelkich nieprzyjemnych emocji (wtedy nie rozwinie funkcji przetwarzającej element Fe), stałego troszczenia się o jego potrzeby fizyczne (tak, że nie musi używać Si, więc nie rozwinie funkcji, która przetwarza ten element) itp. Zmuszenie przez otoczenie z kolei miało miejsce np. w systemach totalitarnych, gdzie funkcjonowanie w społeczeństwie opierało się niemal wyłącznie na elementach :ti: :se: (typ psychiki społeczeństwa - LSI), zatem ludzie mieli bogate doświadczenie w tych elementach, a niektóre inne funkcje nierozwinięte. Socjoniści z Ukrainy wskazują zatem, że bardzo powszechne jest występowanie zaburzeń TIMu u ludzi i ma to swoje odzwierciedlenie przy typowaniach. Zwykle przejawia się np. tym, że socjonista nie jest w stanie rozróżnić nisko- od wysokowymiarowych funkcji.

2. Przykłady zaburzeń

Władimir Jermak ma ciekawy pogląd na socjotyp prezydenta Rosji Putina. Uważa go za sztandarowy przykład zaburzonego TIMu - EII, którego dziadek i ojciec byli oficerami KGB, później on sam wstąpił do KGB. W organizacji tej musiał się przystosować do typowych dla niej reguł hierarchii i siły ( :ti: :se: ), co też się stało, i utrwaliło się w jego sposobie działania, przez co przestał rozwijać (napełniać) funkcje z ego i skupił się na super-ego. Inny przykład to np. kobieta ESE, której rodzice wpowadzili w dzieciństwie i okresie młodzieńczym kategoryczny zakaz "kaprysów", a dodatkowo nie pozwalali się spotykać z chłopcami (bo niegrzeczni itp). Jak się będzie zachowywać jako dorosła? Jak względem mężczyzn? Odpowiedź: Przez ten czas rozwinęła się już u niej stabilna fobia w wyrażaniu swoich pragnień i niepewność co do swoich umiejętności (blok super-id :ti: :ne: , "własne potrzeby/kaprysy", był tłumiony przez rodziców, nie otrzymywał informacji). Dodatkowo będzie miała trudności w kontaktach z ludźmi, w szczególności z mężczyznami.

3. Zadania socjoniki

W zwiazku z występowniem tych zaburzeń w działaniu modelu, socjonista może mieć wrażenie, że niskowymiarowe funkcje typowanego są silniejsze niż wysokowymiarowe, tym samym zaburzenia wprowadzają problem przy wyznaczaniu socjotypu. Aby być przygotowanym na takie zadania, socjonista pownien mieć w głowie dobrze opanowany idealny model działania TIMu, zwracać uwagę nie tylko na relatywną siłę elementów, ale też na znaki i wskaźniki ich obecności w konkretnych blokach i subblokach (funkcjach) modelu.
Kolejnym zadaniem socjoniki, nad czy obecnie pracują socjoniści ze Szkoły Socjoniki Systemowej, są techniki pomocy osobom z zaburzeniami. A więc techniki rozwoju funkcji nierozwiniętych w pełni. Przywrócenie równowagi i prawidłowego działania psychiki.
Należy zauważyć, że opisowe podejścia do typologii, oparte na dychotomiach Jungowskich, a reprezentowane przez niektóre szkoły socjoniczne, nie są w stanie zapewnić poprawnej identyfikacji zaburzonego socjotypu, określić natury zaburzenia i zalecić odpowiednich środków zaradczych. Być może dlatego szkoły te rozwinęły teorie istnienia kolejnych poziomów typu (16, 32 itd), bloków pionowych i diagonalnych i teorii w tym rodzaju. W. Jermak wyraża powątpiewanie, że takie dodatki do socjoniki przyczynią się do poprawy jej zdolności aplikacyjnej, oraz uzyskania przez nią uznania w świecie naukowym.

4. Literatura

I. Eglit.: Zaburzenia TIMu [RUS] - obszerne studium osób z zaburzeniami (np. SEI, które nie rozwinęło swoich funkcji z ego bo uważało się przez lata za typ intuicyjny; EII skupione na bloku super-ego z powodu wykształcenia matematycznego; ESE rozwijające się pod opieką matki ILI; ESE z nierozwiniętą etyką z powodu uważania się za osobę typu logicznego itd.)
"Ostateczne [i największe] szczęście człowieka zasadza się na czołowym i zarazem najbardziej istotnym działaniu człowieka; jak wiadomo, jest nim działanie władzy myślenia, czyli myśli." --św Tomasz z Akwinu

ODPOWIEDZ